Η εξάρτηση είναι μία κατάσταση που απειλεί την ζωή του ανθρώπου και χαρακτηρίζεται από το χάσιμο του ελέγχου της χρήσης ουσιών.

Σήμερα, διεθνώς, αναγνωρίζεται σαν μία ασθένεια,  τοποθέτηση που ελαττώνει την τάση του κοινωνικού στιγματισμού, έτσι ώστε από την πλευρά του εξαρτημένου να μην λειτουργεί ανασταλτικά στην αναζήτηση λύσης και από την πλευρά της παροχής υπηρεσιών να υπάρχει σεβασμός στον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος.

Η λύση του προβλήματος δεν βρίσκεται στο “γιατί” αλλά στο “πώς”.

Οι αιτίες που οδηγούν στην εξάρτηση μπορεί να είναι μία ή πολλές. Χρειάζεται να εστιάζουμε την προσοχή μας κυρίως σε ότι συντηρεί το φαινόμενο αυτό και μόνο σε περιπτώσεις που συντρέχει λόγος και να εξετάζουμε τα πιθανά αίτια με στόχο την συναισθηματική αποφόρτιση μαζί με την δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων για αλλαγή.

Άκαμπτη ή ευέλικτη αντιμετώπιση;

Δεν υπάρχει ένας τύπος εξαρτημένου, αντιθέτως ο κάθε  άνθρωπος είναι μοναδικός. Ο στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα εξατομικευμένο πλάνο φροντίδας ώστε ο ενδιαφερόμενος να πετύχει την πλήρη αποχή από την χρήση και να ανακαλύψει και ενδυναμώσει το προσωπικό του δυναμικό.